مینا زمانی از اعضای فعال و توانا در «خانهی ادبیات کودک» است که در امور کمیتهی نشرات نیز همکاری دارد. او فعالیت برای کودکان را حدود سه دهه پیش در دوران مهاجرت آغاز کرد. مینا زمانی در سال ۱۳۷۵ به ایران مهاجرت کرد. در آنجا مشاهده کرد که نویسندگان، فرهنگیان و مسئولان ایرانی برای کودکان کارهای زیادی انجام دادهاند و میدهند، اما کودکان افغانِ محل زندگی او از آموزش محروم بودند.
مینا زمانی در خانهی خود برای کودکان مهاجر افغان بدون اسناد قانونی زمینهی آموزش را فراهم ساخت؛ کودکانی که مکاتب ایرانی آنها را نمیپذیرفتند. او با کمک دوستان ایرانیاش مواد درسی را تهیه میکرد و برای پنجاه کودک افغان تا صنف ششم تدریس نمود. سپس با همکاری سفارت افغانستان در تهران و یکی از دوستانش که مالک یک مکتب خصوصی بود، برای شاگردانش سند فراغت صنف ششم گرفت.
همین تجربهها علاقهی او را به ادبیات کودک برانگیخت. زمانی که در سال ۱۳۸۲ به کشور بازگشت، به عنوان خبرنگار در هفتهنامهی معارف وزارت معارف آغاز به کار کرد و با مجلهی تربیت نیز همکاری نمود. او از اینترنت مطالب آموزشی و اطلاعاتی را برمیگزید و آنها را به زبان ساده و قابل فهم برای کودکان افغان تنظیم میکرد.
مینا زمانی در سال ۱۳۹۰، مدیرمسئول مجلهی تربیت شد و علاوه بر مطالب آموزشی، داستانها و رمانهایی برای کودکان نوشت. زمانی که مسئولیت مجله را بر عهده گرفت، تلاش کرد تا محتوای آن را بهبود بخشد. یکی از نکات برجسته در کار او توجه ویژه به کودکان دارای معلولیت بود. او مطالبی دربارهی استعدادهای کودکان با معلولیتهای گوناگون منتشر کرد، مانند:
• دختری نابینا که همراه با کودکان بینا در یک صنف درس میخواند و از همه موفقتر بود،
• دختری که توان راه رفتن نداشت اما نقاشیهای بسیار زیبایی میکشید،
و نمونههای دیگر.
او همچنین کوشید تا مطالب مجله با ذوق و علاقهی کودکان همخوانی داشته باشد و در عین حال لذتبخش بودن، آموزنده و مفید نیز باشند.
مینا زمانی برای صفحهی فیسبوک «خانهی ادبیات کودک» نیز داستانهای زیبا و دلانگیزی نوشته است.
«خانهی ادبیات کودک» از همکاری مینا زمانی سپاسگزاری میکند و برای او در مسیر کار برای پیشرفت ادبیات کودک آرزوی موفقیتهای بیشتر دارد.
